Action Speaks Louder Than Words

Κυριακή, 07 Ιουνίου 2009

C'est la vie

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Γεμάτος αυτός ο κόσμος πατρίδες όπως είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πληγές...

Κυριακή, 03 Μαΐου 2009

... Που πηγαίνετε;
- Δεν ξέρουμε.
- Στο καλό

"Ημερολόγιο 1836-2011"
Θανάσης Βαλτινός
(φωτογραφία Koudelka)

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

"γεμάτος αυτός ο κόσμος πατρίδες..."

"γεμάτος αυτός ο κόσμος πατρίδες
όπως είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πληγές"
Μπαταϊγ

Ζοσέ από τη Σενεγάλη

«Οι Έλληνες είναι ανοιχτόμυαλοι, τους αρέσουν πολύ τα παιδιά,
όταν είμαι στο δρόμο, πειράζουν τη Σουνέκα, της λένε ¨κούκλα¨ μου και άλλα…"

Κύριος Ντάνιελ από τη Σιέρα Λεόνε

Είμαι στην Ελλάδα δεκαπέντε χρόνια τώρα. Τα παιδιά μου έχουν γεννηθεί εδώ. Δεν έχω χαρτιά και δεν πιστεύω ότι θα βγάλω και ποτέ μου, έχω πάψει να ελπίζω πια. Το μόνο που με νοιάζει είναι τι θα γίνει με τα παιδιά μου, κάθε λίγο και λιγάκι μου ζητάνε από το σχολείο τους κάποιο χαρτί που εγώ δεν έχω και κανείς δεν μου εξηγεί πως θα πάρω. Οι Έλληνες είναι καλοί άνθρωποι, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω αν μας θέλουν εδώ ή όχι.

Χομαγιούν

"… θέλω να μάθω ελληνικά.

… και να μείνω επιτέλους μόνιμα κάπου".

Μαξίμ από την Τεχεράνη

Το μέλλον; δεν ξέρω. Έχω χάσει τα πάντα. Είμαι μέσα στη πάλη της επιβίωσης, οικονομικής και ψυχικής. Το Ιράν; θα επιστρέψω μιά μέρα. Καλή αντάμωση στα ιρανικά;
Γκόντα Χαφέζ!"...

Αλί από το Αφγανιστάν

"Ελπίζω" στα αφγανικά; "Αρζού..."

Καρίμ από τη Σιέρα Λεόνε

Δεν έχω Έλληνες φίλους. Κάνω παρέα με Αλβανούς και Πολωνούς κυρίως, οι Έλληνες δεν συμπαθούν τους μαύρους".

Κυρία Ασπασία από τα Πατήσια

"Εγώ μια φορά δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί τους, ούτε με τους μαύρους ούτε με τους λευκούς. Μόνο που... μυρίζουν".

Σούζαν από τη Σομαλία

Μέσα από τα δάκρυα της, ανθίζει δειλά δειλά ένα χαμόγελο, σαν μικρό γέλιο μέσα σε κλάματα που αρχίζουν και φωτίζονται…

Χρυσούλα από την Ελλάδα

Να αποκτήσω φίλους Γερμανούς δεν το κατόρθωσα ποτέ. Είχαν δημιουργηθεί τότε τα πρώτα ελληνικά σχολεία. Στο σχολείο μας το πρωί γινόταν μάθημα για Γερμανόπουλα κι εμείς τα Ελληνόπουλα πηγαίναμε το απόγευμα. Πολλές φορές στο δρόμο που πηγαίναμε παρέες παρέες και μιλούσαμε ελληνικά μας φώναζαν:"Να πάτε σπίτια σας!Τι θέλετε στη Γερμανία;"

(μία παράσταση για όλους "εμάς" ... τους μετανάστες.
στις 25 μαϊου 2009, με τη Ομάδα Θεάτρου Νέων)

Κυριακή, 09 Νοεμβρίου 2008

Το σώμα και η ψυχή του ηθοποιού

…Είναι γνωστό ότι το σώμα και η ψυχή του ανθρώπου βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και συνεχή αλληλεξάρτηση.

… Ο ηθοποιός, ο οποίος είναι απαραίτητο να θεωρεί το σώμα του εργαλείο για την έκφραση δημιουργικών ιδεών επάνω στη σκηνή, πρέπει να προσπαθεί να επιτύχει την τέλεια αρμονία μεταξύ των δύο, της ψυχής και σώματος.

… πρώτη και σπουδαιότερη ανάγκη είναι η υπερβολική ευαισθησία που πρέπει να έχει το σώμα του απέναντι στα δημιουργικά ψυχικά ερεθίσματα.

Αυτό δεν επιτυγχάνεται απλώς και μόνο με τη σωματική άσκηση. Η ίδια ψυχολογία είναι απαραίτητο να συμμετάσχει στη διαδικασία ανάπτυξης. Το σώμα ενός ηθοποιού πρέπει να απορροφήσει ψυχικές ιδιότητες, πρέπει να γεμίσει και να διαποτιστεί από αυτές τόσο, ώστε σταδιακά να το μετατρέψουν σε ευαίσθητη μεμβράνη, σε ένα είδος υποδοχέα και μεταφορέα των πιο λεπτών εικόνων, συναισθημάτων, συγκινήσεων και

παρορμήσεων.

…το πραγματικό καθήκον του δημιουργικού καλλιτέχνη δεν είναι απλώς να αντιγράφει την εξωτερική όψη της ζωής, αλλά να ερμηνεύει τη ζωή από όλες τις πλευρές και, κυρίως να αποκαλύπτει τι βρίσκεται πίσω από τα φαινόμενα, να αφήνει το θεατή να κοιτάζει πέρα από την επιφάνεια στο νόημα της ζωής.

Δεν είναι ο καλλιτέχνης, ο ηθοποιός με την πραγματική έννοια, το πλάσμα που είναι προικισμένο με την ικανότητα να βλέπει τα πράγματα και να έχει εμπειρίες που για τον μέσο άνθρωπο παραμένουν σκοτεινά; Και δεν είναι η πραγματική αποστολή του, η έμφυτη τάση του, να μεταφέρει στο θεατή, εν είδει αποκάλυψης, τις δικές του εντυπώσεις από τα πράγματα, όπως εκείνος τα βλέπει και τα αισθάνεται;

… Το σώμα του ηθοποιού μπορεί να έχει υπέρτατη αξία γι’ αυτόν, μόνον όταν κατευθύνεται από συνεχή ροή καλλιτεχνικών παρορμήσεων∙ μόνο τότε μπορεί να είναι εκλεπτυσμένο, ευέλικτο, εκφραστικό και, το σημαντικότερο, ευαίσθητο και έτοιμο να αντιδράσει στις λεπτές αποχρώσεις που συνιστούν την εσωτερική ζωή του δημιουργικού καλλιτέχνη. Γιατί το σώμα του ηθοποιού πρέπει να μπαίνει σε καλούπι και να δημιουργείται εξαρχής από το εσωτερικό προς το εξωτερικό.

ΜΑΪΚΛ ΤΣΕΧΟΦ - Για τον ηθοποιό

Η τέχνη και η τεχνική της ηθοποιίας

εκδόσεις Μεταίχμιο