Δευτέρα, 1 Οκτώβριος 2007

...πρώτη μέρα, πρώτο μάθημα...

Λοιπόν αύριο ξεκινάμε, πρώτη μέρα, πρώτο μάθημα, 2 του Οκτώβρη…

Η Ομάδα της Τρίτης στις 5.30μμ

Το τμήμα με όλους τους παλιούς μαθητές, παιδιά από τη περσινή παράσταση «Ήρθαμε στον κόσμο…» και μετά πηγαίνοντας πιο παλιά από το « Είναι σπάνιο αλλά μερικοί πεθαίνουν από έρωτα (;)» και επίσης από τη «Φαύστα»! Πολύ γερή ομάδα! Πολύ καλοί όλοι σας και χαίρομαι επίσης πολύ που θα δουλέψουμε φέτος μαζί!

Ομολογώ πως δεν ήμουν προετοιμασμένη για αυτή τη ¨σύναξη¨! Έχω σχεδόν κομπλάρει. Τι θα κάνουμε; Πάνω σε τι να δουλέψουμε; Οκ. Όχι πανικός! Λοιπόν, θα αρχίσουμε γλυκά με ασκήσεις και παιχνίδια ¨to know us better¨, κουβεντούλες να δούμε ποιοι είμαστε και που μπορεί να θέλουμε να πάμε, ίσως κάνουμε και κανέναν αυτοσχεδιασμό για να επικοινωνήσουμε κι αλλιώς , να ξεσκουριάσουμε λίγο, να θυμηθούμε τι μπορεί να κάνει κάποιος επί σκηνής, θα κοιταχτούμε καλύτερα, θα γελάσουμε, θα γελάσουμε που γελάμε κι όλα θα πάνε καλά παιδιά…

Στο τέλος να δείτε πως κάπου – κ μάλιστα καλά – μπορεί να συναντιόμαστε…!

(σας αρέσει ο Almodovar;!! –δεν είναι χιούμορ, θέλω απάντηση- αν ναι ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία;)


Μετά στις 3 του Οκτώβρη πάλι στις 5.30μμ ημέρα Τετάρτη…

Η Ομάδα της Τετάρτης … τα νέα παιδιά!

Ξεκινάμε φέτος μαζί, από την αρχή, ολοκαίνουργιοι. Εδώ έχω λιγότερο άγχος. Πάλι κάποιες κουβέντες, παιχνίδια γνωριμίας, κάποια άσκηση, που ίσως μας ξαφνιάσει για το τι μπορούμε να κάνουμε και δεν το ξέραμε, και οπωσδήποτε πάλι θα γελάσουμε μ’ αυτό…γιατί το θέατρο τελικά εμφανίζει πάντα έναν ¨καινούργιο¨ μας εαυτό, και παίζοντας μαθαίνουμε και κάθε φορά γινόμαστε πιο καινούργιοι.

[ Νομίζω πως ο ηθοποιός έχει πάντα μπροστά του ένα απέραντο τοπίο- σχεδόν χωρίς όρια- τον εαυτό του, που είναι ταυτόχρονα και όοολοι οι άλλοι. Αυτό το τοπίο εμπεριέχει όλες τις εν δυνάμει καλές και κακές εκφάνσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε ρόλος είναι ένα ταξίδι στη χώρα μίας άλλης (;) ύπαρξης, που όμως τελικά (ανακαλύπτει πως) την εμπεριέχει! Αλλιώς πως θα καταφέρναμε να τις ¨παίζουμε¨; Όσο κακοί ηθοποιοί κι αν είμαστε καμιά φορά. Στη πραγματικότητα, ανακαλύπτουμε πως… γνωρίζουμε!

Γι’ αυτό ίσως θέλουμε να ¨παίζουμε¨, βλέποντας ποιοι είναι οι ¨άλλοι¨ (ο ρόλος) βλέπουμε κάτι παραπάνω από μας.]

Τέλος πάντων, όλες οι παραπάνω αμπελοφιλοσοφίες επειδή πάντα όταν γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους που θέλουν να κάνουν θέατρο, αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που τους σπρώχνει να θέλουν να το τολμήσουν. Και πάντα ρωτάω το γιατί. Μαζεύω απαντήσεις. Οπότε θα σας ρωτήσω και εσάς…


Και ολοκληρώνουμε με την Ομάδα του Σαββάτου! 6 του Οκτώβρη.

Από φέτος θα είναι στις 12.00 (και όχι πια στις 2.30μμ) μη μπερδευτείτε…

Επίσης περσινό τμήμα, με κάποιες νέες ενισχύσεις όμως. Εδώ δεν έχω κανένα άγχος. Κλείνοντας το καλοκαίρι είχαμε αποφασίσει να κάνουμε μία εργασία πάνω στον Τέννεσση Ουίλλιαμς! Διαβάσαμε κορίτσια; Είδαμε έστω το «Λεωφορείο ο Πόθος»; Εγώ πρέπει να σας πω πως έρχομαι πανέτοιμη, γοητευμένη και συγκινημένη για άλλη μία φορά στη ζωή μου μ’ αυτόν των υπέροχο καταραμένο ποιητή των μοναχικών ψυχών!

Θα ζοριστούμε φέτος αλλά είμαι σίγουρη για σας και σας αγαπώ πολύ δεσποινίδες μου! Α! μη ξεχάσω θα έχουμε κι ένα αγόρι φέτος και λεει μάλιστα να φέρει και ένα φίλο του! Ο Γιώργος και…;

Σας φιλώ … Μελίτα, Γιώτα, Αγγελική, Μαρίνα Τ, Μαρίνα , Βάσω, Θεώνη, Χαρά, Χαρούλα, Ευαγγελία, Ειρήνη, Παρασκευή,(Σοφία;θα’ρθεις;),Γιώργο και…

… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … …

Γκλόρια, Μπλανς, Αμάντα, Γουίλλυ, Σεραφίνα, Λάουρα, Στέλλα, Λαίδη Φθειροζόλ, Τομ… … …Ας μιλήσουμε σα τη Βροχή… … … …\

Τρίτη, 25 Σεπτέμβριος 2007

Ξεκινάμε...

Την Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου στις 18:30 συνάντηση στο Πολιτιστικό Κέντρο για όσους ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στην Θεατρική Ομάδα Νέων.
Να τα πούμε, να γνωριστούμε και να βγάλουμε το πρόγραμμα.....και...



Κυριακή, 16 Σεπτέμβριος 2007

O ηθοποιός του θεάτρου...

«Η τέχνη είναι έκφραση χαράς και δέους. Δεν είναι απόπειρα να μοιραστεί κανείς τα προσόντα και τις ικανότητές του με το κοινό αλλά μια πράξη με ανιδιοτελή διάθεση».

Ντεϊβιντ Μάμετ


«O ηθοποιός του θεάτρου δεν καταγράφεται.

Ο ηθοποιός του θεάτρου κάθε βράδυ επαναπροσδιορίζεται: κάθε βράδυ το νόημα του έργου και η αξία της δουλειάς του είναι διαφορετικά, γιατί κάθε βράδυ ο ηθοποιός του θεάτρου είναι διαφορετικός, όπως είναι και το κοινό που τον παρακολουθεί. Δεν νομίζω ότι υπάρχει συνταγή για την ερμηνεία των ρόλων, ο ηθοποιός λοιπόν εφευρίσκει κι από μια άλλη μέθοδο για κάθε καινούργιο ρόλο.

Μπορεί να έχει αρχές και ηθική, όμως ένας είναι γι’ αυτόν ο απαράβατος νόμος: να πείθει. Και σ’ αυτό καμία μηχανή δεν μπορεί να τον βοηθήσει.

Πρέπει να μπορεί να πηγαίνει στο χώρο εκείνο ανάμεσα στο υποσυνείδητο του συγγραφέα και στο φίλτρο της γραφής του.

Πρέπει να μπορεί να διερευνά τι ήταν αυτό που συνέβη, από τη στιγμή που ο συγγραφέας συνέλαβε – μυστηριωδώς – την ιδέα του μέχρι τη στιγμή που άρχισε να την εκθέτει στο χαρτί. Πρέπει να είναι ο χειροτέχνης αυτής της αλχημείας.

Σε αντίθεση με τις απαιτήσεις του κινηματογράφου, ο ηθοποιός του θεάτρου δεν είναι ο φωτογράφος της ζωής, είναι ο αντίλαλός της.

Σε μια εποχή όπου τα πάντα είναι πληροφορική σε σημείο παροξυσμού, που οι καταναλωτές των εικόνων μοιάζουν όλο και περισσότερο με μοναχικό πλήθος, όπου «επικοινωνία» είναι η λέξη που οι ειδικοί της τεχνολογίας δεν παύουν να επαναλαμβάνουν, νομίζω ότι το θέατρο είναι μια από τις ελάχιστες συλλογικές εμπειρίες που έχουν απομείνει για τον άνθρωπο.

Και ο ηθοποιός του θεάτρου είναι ο μάγος αυτής της εμπειρίας.»

Laurent Terzieff

(πρόλογος στο βιβλίο «Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ» του Ζαν Ντυβινιό, εκδόσεις

Νεφέλη)


«Δεν κάνουμε θέατρο για το θέατρο. Δεν κάνουμε θέατρο για να ζήσουμε. Κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας, το κοινό που μας παρακολουθεί κι όλοι μαζί να βοηθήσουμε να δημιουργηθεί ένας πλατύς, ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας.

Μόνος ο καθένας μας είναι ανήμπορος. Μόνος ο καθένας από σας τους πιο κοντινούς στην προσπάθειά μας, είναι ανήμπορος. Μαζί ίσως κάτι μπορέσουμε να κάμουμε. Το θέατρο, ως μορφή Τέχνης, δίνει τη δυνατότητα να συνδεθούμε, να συγκινηθούμε, ν’ αγγίξουμε ο ένας τον άλλον, να νιώσουμε μια αλήθεια. Να γιατί διαλέξαμε το θέατρο σα μορφή εκδήλωσης του ψυχικού μας κόσμου».

Κάρολος Κουν


Η Σταματία Καγκελάρη στο "Αναπάντεχο", του Fabrice Melquiot

Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007

Εργαστήρι Θεάτρου

"Ήρθαμε στον κόσμο για να αλλάξουμε την μοίρα σε ελευθερία και την φύση σε αιτιότητα", αποσπάσματα (2007)


Μιά παράσταση για την λύπη των ανθρώπων με κείμενα των: Melquiot, Pinter, May, Τσίρου...λίγα ποιήματα και κάποιες εικόνες.

Δημήτρης Ιωνάς
Άγγελος Παπαβασιλείου

Άγγελος Παπαβασιλείου

Βούλα Βερδελή

Φωτεινή Μουράτη
Φωτεινή Πουρναρά

Έλενα Κουμτσάκου

Ντέμη Παπαδά
Δημήτρης Συρανίδης

Φρύνη Βρεττού

"Καληνύχτα", της Μαρίας Σκαφτούρα (2006)



Κώστας Κότσικας
Γεωργία Γρηγοροπούλου

Γιάννης Ρουμπάνης
Αλεξάνδρα Αρμένη

Άγγελος Παπαβασιλείου
Φρύνη Βρεττού

"Η Φιλία είναι ο έρωτας χωρίς τα φτερά του", αποσπάσματα (2006)



Μια παράσταση με κείμενα των: Μαριβώ, Σαίξπηρ, Cathrine-Anne, Wendy Maclaughlin, Χρύσα Σπηλιώτη

Θεώνη Φύτρου
Χαρούλα Κουτρουμάνου

Σταματία Καγκελάρη
Βούλα Βερδελή

Αγγελική Κανέλου
Μαρίνα Τσουκνάκη