Λοιπόν αύριο ξεκινάμε, πρώτη μέρα, πρώτο μάθημα, 2 του Οκτώβρη…
Η Ομάδα της Τρίτης στις 5.30μμ
Το τμήμα με όλους τους παλιούς μαθητές, παιδιά από τη περσινή παράσταση «Ήρθαμε στον κόσμο…» και μετά πηγαίνοντας πιο παλιά από το « Είναι σπάνιο αλλά μερικοί πεθαίνουν από έρωτα (;)» και επίσης από τη «Φαύστα»! Πολύ γερή ομάδα! Πολύ καλοί όλοι σας και χαίρομαι επίσης πολύ που θα δουλέψουμε φέτος μαζί!
Ομολογώ πως δεν ήμουν προετοιμασμένη για αυτή τη ¨σύναξη¨! Έχω σχεδόν κομπλάρει. Τι θα κάνουμε; Πάνω σε τι να δουλέψουμε; Οκ. Όχι πανικός! Λοιπόν, θα αρχίσουμε γλυκά με ασκήσεις και παιχνίδια ¨to know us better¨, κουβεντούλες να δούμε ποιοι είμαστε και που μπορεί να θέλουμε να πάμε, ίσως κάνουμε και κανέναν αυτοσχεδιασμό για να επικοινωνήσουμε κι αλλιώς , να ξεσκουριάσουμε λίγο, να θυμηθούμε τι μπορεί να κάνει κάποιος επί σκηνής, θα κοιταχτούμε καλύτερα, θα γελάσουμε, θα γελάσουμε που γελάμε κι όλα θα πάνε καλά παιδιά…
Στο τέλος να δείτε πως κάπου – κ μάλιστα καλά – μπορεί να συναντιόμαστε…!
(σας αρέσει ο Almodovar;!! –δεν είναι χιούμορ, θέλω απάντηση- αν ναι ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία;)
Μετά στις 3 του Οκτώβρη πάλι στις 5.30μμ ημέρα Τετάρτη…
Η Ομάδα της Τετάρτης … τα νέα παιδιά!
Ξεκινάμε φέτος μαζί, από την αρχή, ολοκαίνουργιοι. Εδώ έχω λιγότερο άγχος. Πάλι κάποιες κουβέντες, παιχνίδια γνωριμίας, κάποια άσκηση, που ίσως μας ξαφνιάσει για το τι μπορούμε να κάνουμε και δεν το ξέραμε, και οπωσδήποτε πάλι θα γελάσουμε μ’ αυτό…γιατί το θέατρο τελικά εμφανίζει πάντα έναν ¨καινούργιο¨ μας εαυτό, και παίζοντας μαθαίνουμε και κάθε φορά γινόμαστε πιο καινούργιοι.
[ Νομίζω πως ο ηθοποιός έχει πάντα μπροστά του ένα απέραντο τοπίο- σχεδόν χωρίς όρια- τον εαυτό του, που είναι ταυτόχρονα και όοολοι οι άλλοι. Αυτό το τοπίο εμπεριέχει όλες τις εν δυνάμει καλές και κακές εκφάνσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε ρόλος είναι ένα ταξίδι στη χώρα μίας άλλης (;) ύπαρξης, που όμως τελικά (ανακαλύπτει πως) την εμπεριέχει! Αλλιώς πως θα καταφέρναμε να τις ¨παίζουμε¨; Όσο κακοί ηθοποιοί κι αν είμαστε καμιά φορά. Στη πραγματικότητα, ανακαλύπτουμε πως… γνωρίζουμε!Γι’ αυτό ίσως θέλουμε να ¨παίζουμε¨, βλέποντας ποιοι είναι οι ¨άλλοι¨ (ο ρόλος) βλέπουμε κάτι παραπάνω από μας.]
Τέλος πάντων, όλες οι παραπάνω αμπελοφιλοσοφίες επειδή πάντα όταν γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους που θέλουν να κάνουν θέατρο, αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που τους σπρώχνει να θέλουν να το τολμήσουν. Και πάντα ρωτάω το γιατί. Μαζεύω απαντήσεις. Οπότε θα σας ρωτήσω και εσάς…
Από φέτος θα είναι στις 12.00 (και όχι πια στις 2.30μμ) μη μπερδευτείτε…
Επίσης περσινό τμήμα, με κάποιες νέες ενισχύσεις όμως. Εδώ δεν έχω κανένα άγχος. Κλείνοντας το καλοκαίρι είχαμε αποφασίσει να κάνουμε μία εργασία πάνω στον Τέννεσση Ουίλλιαμς! Διαβάσαμε κορίτσια; Είδαμε έστω το «Λεωφορείο ο Πόθος»; Εγώ πρέπει να σας πω πως έρχομαι πανέτοιμη, γοητευμένη και συγκινημένη για άλλη μία φορά στη ζωή μου μ’ αυτόν των υπέροχο καταραμένο ποιητή των μοναχικών ψυχών!
Θα ζοριστούμε φέτος αλλά είμαι σίγουρη για σας και σας αγαπώ πολύ δεσποινίδες μου! Α! μη ξεχάσω θα έχουμε κι ένα αγόρι φέτος και λεει μάλιστα να φέρει και ένα φίλο του! Ο Γιώργος και…;
Σας φιλώ … Μελίτα, Γιώτα, Αγγελική, Μαρίνα Τ, Μαρίνα , Βάσω, Θεώνη, Χαρά, Χαρούλα, Ευαγγελία, Ειρήνη, Παρασκευή,(Σοφία;θα’ρθεις;),Γιώργο και…
… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … …
Γκλόρια, Μπλανς, Αμάντα, Γουίλλυ, Σεραφίνα, Λάουρα, Στέλλα, Λαίδη Φθειροζόλ, Τομ… … …Ας μιλήσουμε σα τη Βροχή… … … …\
