"Οδός Τάδε Αριθμός 14"

«Οδός Τάδε αριθμός 14»

Μια πολυκατοικία, ένας δρόμος σε μια πόλη… θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε πόλη πάνω στο χάρτη. Και για μια στιγμή, επί σκηνής, θα μπορούσε να είναι ο καθένας. Μέσα στο χώρο μπλέκονται τα νήματα της ζωής διαφορετικών ανθρώπων, που με μια «αδιάκριτη» ματιά θα μπορούσες να δεις τι κρύβουν, πίσω απ΄ τον καθρέφτη της δράσης τους.  Ένα τράβηγμα της κουρτίνας και διαφορετικοί άνθρωποι ξεδιπλώνουν την ιστορία τους. Μνήμες, φόβοι, έρωτες και πληγές ¨λερώνουν¨ τις  λέξεις τους. Στιγμιότυπα καθημερινά, διανθισμένα με την ποίηση της ζωής, όταν μιλάει με λόγια απλά για τις μεγάλες χαρές και τις μεγάλες λύπες του κόσμου.

 Με την Ομάδα Θεάτρου Νέων του Πολιτιστικού Κέντρου Αγίων Αναργύρων.

Κείμενα: Αθανασία Κρατημένου
Διδασκαλία- Επιμέλεια παράστασης: Σοφία Κορώνη
Επιμέλεια κίνησης- Χορογραφίες: Ηρακλής Μπριασούλης
Επιμέλεια φωτισμού: Άγγελος Παπαβασιλείου
Φωτογραφίες- Αφίσσα: Δημήτρης Συρρανίδης

Παίζουν (με τη σειρά που εμφανίζονται):
Σιγκαίη Λαφογιάννη
Δημήτρης Συρρανίδης
Αλεξάνδρα Τσιτοπούλου
Πέλλη Κακαρώνη
Γιώργος Λιάκος
Ειρήνη  Ζευγώλη
Αργυρώ Δαλιάνη
Κώστας Χρυσίδης
Κωσταντίνος Σταμάτης



Πολιτιστικό Κέντρο Αγίων Αναργύρων «Σπύρος Αποστόλου»
 Ηρώων Πολυτεχνείου 39 – Άγιοι Ανάργυροι
Σάββατο και Κυριακή 11 – 12 Φλεβάρη 2012
στις 8.00μμ
Αίθουσα Θεάτρου
Είσοδος ελεύθερη
Τηλ: 210-2635689

Σεμινάριο

Αυτοσχεδιασμός
η Διήγηση μιας Ιστορίας

Τέσσερεις ιστορίες – ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας, του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, που το τεράστιο έργο του το 1982 του χάρισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας – από τα διηγήματα του με τον τίτλο «Η κηδεία της Μεγάλης Μάμα». Στον Μαρκές τον συγγραφέα του λεγόμενου «μαγικού ρεαλισμού», η μαγεία ξεπροβάλλει μέσα απ' το παράξενο, το αλλόκοτο και το εξωτικό, που ξάφνου γίνεται οικείο, και υπονομεύει τελικά ακόμα και την ίδια την απτή πραγματικότητα. Οι ήρωες- βαθιά ανθρώπινοι, οι καταστάσεις και τα μοτίβα των διηγημάτων αυτής της συλλογής, κράμα πάντα ρεαλιστικών και φανταστικών στοιχείων, μας μεταφέρουν σ’ έναν εξωτικά γοητευτικό χώρο και ταυτόχρονα σε ένα οδυνηρά και συγκινητικά οικείο περιβάλλον.
Σκοπός του σεμιναρίου είναι η χρήση των διηγημάτων ως βάση για την εξερεύνηση των δυνατοτήτων που μας παρέχει η δράση του αυτοσχεδιασμού στη σύνθεση σκηνικών εικόνων. Εικόνων που δημιουργούν τα σώματά μας, η κίνηση μας μες στον σκηνικό χώρο, οι δράσεις μας σε σχέση με τους άλλους η επικοινωνία που αναπτύσουμε μεταξύ μας, η σχέση μας με τα αντικείμενα. Φτάνοντας τελικά στο ζωντάνεμα των εικόνων του κειμένου δημιουργούμε τις θεατρικές εικόνες εκείνες που συνθέτουν στο τέλος, γιατί όχι, μια παράσταση.
Παράλληλα οι συμμετέχοντες εισάγονται στις σύγχρονες βασικές αρχές της υποκριτικής. Εκτίθενται σε βασικές ασκήσεις αυτοσχεδιασμού με δράση και λόγο , αποκτούν ιδιαίτερες θεατρικές γνώσεις, οδηγούνται στην ανακάλυψη της εκφραστικής πλευράς του εαυτού τους..
Όλη η προετοιμασία θα οδηγήσει σε μία παράσταση που θα πραγματοποιηθεί την άνοιξη.
Το σεμινάριο απευθύνεται σε όλους τους ενδιαφερόμενους ανεξαρτήτως θεατρικής εμπειρίας.

Τα μαθήματα θα διεξαχθούν από την Σοφία Κορώνη
Κάθε Σάββατο: 13.00μμ – 17.00μμ
Έναρξη: 18 Φλεβάρη
Zp87
Χώρος Ελεύθερης Έκφρασης και Πειραματισμού
Ζωοδόχου Πηγής 87 - Εξάρχεια
 http://zita-p87.blogspot.com/
 Για δήλωση ενδιαφέροντος επικοινωνήστε στο : sofiakoroni@yahoo.gr

Θέατρο Δρόμου

Θέατρο Δρόμου

Ένα σεμινάριο για το θέατρο δρόμου, ένα θέατρο που ο ζωτικός του χώρος είναι έξω από τους τέσσερις τοίχους και που δημιουργεί μικρά αναπάντεχα συμβάντα τέχνης, διαταράσσοντας τους κανονικούς ρυθμούς της πόλης. Η διδάσκουσα Σοφία Κορώνη θα διερευνήσει μαζί με τους συμμετέχοντες στο σεμινάριο, τρόπους να ειπωθούν μέσα από το θέατρο και τους αυτοσχεδιασμούς μητροπολιτικές ιστορίες, αλλά και όλα τα ασήμαντα που τα αφήνουμε και μας προσπερνάνε, ώστε να αποκτήσουν φωνή αυτά που συνήθως μένουν κρυμμένα στη σιωπή. Στόχος του σεμιναρίου, είναι η δημιουργία ενός δρώμενου που θα «βγει στο δρόμο» να προκαλέσει τους περαστικούς και να χαράξει την τέχνη του θεάτρου στη μνήμη αυτής της πόλης. Στα κείμενα θα συνεργαστεί με την ομάδα η Αθανασία Κρατημένου.


«Είμαι ένα αγχωμένο πρωινό ξύπνημα, είμαι ένα γεμάτο λεωφορείο, είμαι μια άδεια θέση, είμαι ένα τρομαγμένο βλέμμα, είμαι ο ελεγκτής,
είμαι όλοι οι άνθρωποι που δε θα ξαναδώ.
Μόνο σήμερα, μετά τέλος.
είμαι το εισιτήριο,
είμαι η άρνηση του εισιτηρίου
«…
είμαι ένα ξοφλημένο καταναλωτικό όνειρο,
είμαι όλες οι αυταπάτες, είμαι μια κλεμμένη μπλούζα, είμαι ο εφιάλτης του οχταώρου
…
είμαι μια αγκαλιά αποχωρισμού, είμαι οι έρωτες μου
…
είμαι η επικοινωνία,
είμαι ο βασικός μισθός, είμαι μια βόλτα στο κέντρο με τα πόδια το βράδυ, είμαι μια νυχτερινή περιπολία, είμαι μια εξακρίβωση, είμαι τα λευκά μου δόντια, είμαι τα περιττά κιλά μου, είμαι τα ξεσπάσματα μου, είμαι ό,τι αγαπάω, είμαι ό,τι μισώ, είμαι η καταγωγή μου χάρτινο κολιέ, είμαι η τυραννία, είμαι ένα μισοτελειωμένο γκράφιτι πάνω σ΄ένα βαγόνι τρένου, είμαι η αναμονή μιας τρυφερής χειρονομίας,
είμαι η πόρτα που κλείνει μετά από έναν οικογενειακό καβγά, είμαι …μια αστεία γκριμάτσα, είμαι μια σκισμένη κάλτσα,
είμαι το σεντόνι που κοιμόταν εκείνος χθες, είμαι ο πρωινός καφές, είμαι ένα χειμωνιάτικο ταξίδι με τρένο,
είμαι ένα απελπισμένο μήνυμα,
είμαι τέσσερις σιωπηλές ώρες μπροστά στην τηλεόραση
είμαι το τραυματισμένο μου φτερό
… »

Αθανασία Κρατημένου
http://logopaigniasedueto.blogspot.com/





Διάρκεια: 8 εβδομαδιαίες συναντήσεις των 2 ωρών κάθε Δευτέρα 17.00 – 19.00 μμ.
Η υποκριτική βγαίνει στον φυσικό της χώρο...!
Το σεμινάριο θα καταλήξει σε παράσταση, σε σημείο της πόλης που θα οριστεί από τα μέλη της ομάδας.

AshinArt
Ηρακλέους 10 & Λαχούρη 1, Νέος Κόσμος
Στάση Μετρό «Συγγρού – Φιξ»
Τηλ: 9216890
http://www.ashinart.com/

C'est la vie

Γεμάτος αυτός ο κόσμος πατρίδες όπως είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πληγές...

... Που πηγαίνετε;
- Δεν ξέρουμε.
- Στο καλό

"Ημερολόγιο 1836-2011"
Θανάσης Βαλτινός
(φωτογραφία Koudelka)

"γεμάτος αυτός ο κόσμος πατρίδες..."

"γεμάτος αυτός ο κόσμος πατρίδες
όπως είναι ένας άνθρωπος γεμάτος πληγές"
Μπαταϊγ

Ζοσέ από τη Σενεγάλη

«Οι Έλληνες είναι ανοιχτόμυαλοι, τους αρέσουν πολύ τα παιδιά,
όταν είμαι στο δρόμο, πειράζουν τη Σουνέκα, της λένε ¨κούκλα¨ μου και άλλα…"

Κύριος Ντάνιελ από τη Σιέρα Λεόνε

Είμαι στην Ελλάδα δεκαπέντε χρόνια τώρα. Τα παιδιά μου έχουν γεννηθεί εδώ. Δεν έχω χαρτιά και δεν πιστεύω ότι θα βγάλω και ποτέ μου, έχω πάψει να ελπίζω πια. Το μόνο που με νοιάζει είναι τι θα γίνει με τα παιδιά μου, κάθε λίγο και λιγάκι μου ζητάνε από το σχολείο τους κάποιο χαρτί που εγώ δεν έχω και κανείς δεν μου εξηγεί πως θα πάρω. Οι Έλληνες είναι καλοί άνθρωποι, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω αν μας θέλουν εδώ ή όχι.

Χομαγιούν

"… θέλω να μάθω ελληνικά.

… και να μείνω επιτέλους μόνιμα κάπου".

Μαξίμ από την Τεχεράνη

Το μέλλον; δεν ξέρω. Έχω χάσει τα πάντα. Είμαι μέσα στη πάλη της επιβίωσης, οικονομικής και ψυχικής. Το Ιράν; θα επιστρέψω μιά μέρα. Καλή αντάμωση στα ιρανικά;
Γκόντα Χαφέζ!"...

Αλί από το Αφγανιστάν

"Ελπίζω" στα αφγανικά; "Αρζού..."

Καρίμ από τη Σιέρα Λεόνε

Δεν έχω Έλληνες φίλους. Κάνω παρέα με Αλβανούς και Πολωνούς κυρίως, οι Έλληνες δεν συμπαθούν τους μαύρους".

Κυρία Ασπασία από τα Πατήσια

"Εγώ μια φορά δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί τους, ούτε με τους μαύρους ούτε με τους λευκούς. Μόνο που... μυρίζουν".

Σούζαν από τη Σομαλία

Μέσα από τα δάκρυα της, ανθίζει δειλά δειλά ένα χαμόγελο, σαν μικρό γέλιο μέσα σε κλάματα που αρχίζουν και φωτίζονται…

Χρυσούλα από την Ελλάδα

Να αποκτήσω φίλους Γερμανούς δεν το κατόρθωσα ποτέ. Είχαν δημιουργηθεί τότε τα πρώτα ελληνικά σχολεία. Στο σχολείο μας το πρωί γινόταν μάθημα για Γερμανόπουλα κι εμείς τα Ελληνόπουλα πηγαίναμε το απόγευμα. Πολλές φορές στο δρόμο που πηγαίναμε παρέες παρέες και μιλούσαμε ελληνικά μας φώναζαν:"Να πάτε σπίτια σας!Τι θέλετε στη Γερμανία;"

(μία παράσταση για όλους "εμάς" ... τους μετανάστες.
στις 25 μαϊου 2009, με τη Ομάδα Θεάτρου Νέων)